کربلا.....بهشت روی زمین....

...تو جمعیت گم می شدیم .

گنبدحرم ارباب رو که دیدیم ناخوداگاه بوسه ای فرستادم خوشحال بودیم .

خستگی راه را اصلا حس نمیکردیم.

گروهی اندونزیایی با شعار لبیک یاحسین حرکت میکردند ما

هم با انها شعار میدادیم جلو می رفتیم .راه بسته می شدجمعیت

قفل کرده بود. چقدراین همایش دوست داشتنی و عزیز است.

نهایت عشق و دلدادگی را کجا میتوان پیدا کرد.

عطش عجیبی داشتم هوای ظهر کربلا گرم بود. برای اولین بار

ساندویچ ماهی خوردیم با طعم زیره خانمی گرسنه بود او کوله

را برداشته بود و خیابانهای اطراف حرم را درنوردیده بودیم.

تو چادر کوچک اذربایجانی ها چای ایرانی وعراقی صرف شد.

موکب های عراقی درتکاپو و باجان ودل مشغول پخت و پز

بودند. بساط اب معدنی و چای کیک هم تماشایی بود.

مارا شرمنده خود گردند.

نوحه سید ذاکر وبا حال و هوای نوحه های سوزناک ترکی دلم

شکست از اینکه با وجود پادرد و ضعف توانسته بودم دوباره

به این سرزمین مقدس دعوت شوم ادای دین کنم با امام عزیزم

تجدید بیعت کنم اشک ریختیم .حال و هوای خوبی بود.

ممنونیم از همه کسانی که پذیرایی کردند راهنمایی کردند

و از حاج اقای خودمان که راحت اجازه این زیارت و توفیق

بزرگ را به ما دادند.

السلام علیک یا.....اباعبدالله الحسین یا سیدالشهدا

السلام علیک یا عقیله العرب یا زینب کبری

السلام علیک یا قمرالعشیره...یا ابوالفضل العباس

السلام علیکم ایها الشهدا و انصار دین الله

حسین عشق منی ...